• +31 (0)6 230 898 76
  • info@dokter.fitness
preventie
10 Aug

Preventie

admin Aug 10, 2015 0 1534

Een goed voorbeeld van het probleem van de behandeling van de ziekte in plaats van het voorkomen is Richard, een 53-jarige man met diabetes.

Richard had een goede baan bij een groot bedrijf. Hij was overwerkt waardoor hij volledig gefocust was op zijn werk en enigszins zijn familie en zijn eigen gezondheid had verwaarloosd. Hij was 1,78 meter lang en woog 105 kilo en hij liep en zag eruit alsof hij al in de zestig was. Hij bewoog zich langzaam en was de meeste tijd erg moe en had zijn verlangen naar seks verloren.
“Ik heb echt hulp nodig” zei hij. “Mijn artsen helpen me niet echt. Ze lijken alleen bezorgd over mijn diabetes. Maar de rest van mijn leven valt uit elkaar en mijn artsen zijn alleen bezig met mijn insuline en bloedsuikers.”

Zijn huisarts en de endocrinoloog werkten aan het managen van zijn ziekte, maar de arts waarvan ik Richard naam en adres gaf, had als uitgangspunt de proactieve aanpak. Dus de hele levensstijl van Richard veranderen met als doel het elimineren van zijn diabetes. Eerst moest Richard een uitgebreide vragenlijst invullen en een reeks van bloedonderzoeken ondergaan. Toen spraken ze uitgebreid over zijn leven en zijn levensstijl. Hij vertelde dat hij in de logeerkamer sliep omdat zijn vrouw niet tegen zijn snurken kon, die zijn slaap en die van haar de hele nacht lang zou onderbreken. Richard bleek ook aan slaapapneu te lijden, die niet was gediagnosticeerd door zijn artsen.

Voordat Richard medicijnen kreeg voorgeschreven liet ik hem beginnen met mijn Dr. Fitness Programma. Het bestond uit een laag vetgehalte/lage glycemisch dieet, samen met een geoptimaliseerd programma van oefeningen gericht op krachttraining en cardiovasculaire conditionering. Mijn doel was om hem een aantal kilo’s te laten verliezen en snel spiermassa op te laten bouwen die hij in de afgelopen 10 tot 15 jaar had verloren. Het verhogen van zijn spiermassa zou helpen zijn stofwisseling en zijn vermogen om zijn diabetes onder controle te houden verbeteren.

Het bleek ook nodig om Richard zijn gebrekkige hormoonspiegels en verhoogde waarden van een arteriële ontsteking aan te pakken. Ik begon Richard op een aangepast programma van voeding/suppletie en lichaamsbeweging te zetten. Een gespecialiseerde arts zorgde voor correctie van zijn hormoondeficiënties. Bloedonderzoek toonde aan dat zijn diabetes totaal uit de hand was gelopen. Het hemoglobine A1c is een directe meting van de hoeveelheid suiker die aan het hemoglobine molecuul bevestigd is en weerspiegelt de gemiddelde bloedsuikerspiegel gedurende drie maanden. Als de hemoglobine A1c’s hoger zijn dan 6 is dit een indicatie voor diabetes en die van hem kwamen uit op 7.3.

Acht weken later kwam Richard stralend bij mij langs. Hij was al acht kilo afgevallen en was op weg naar een betere gezondheid. Drie maanden later was zijn hemoglobine A1c niveau gedaald naar 6. Terwijl een arts bezig bleef met het afstemmen van zijn hormoonspiegels, bleef ik bezig met verbetering van zijn voeding en het verhogen van zijn bewegingsprogramma en daalde het hemoglobine A1c niveau van Richard naar 5,5, duidelijk in het veilige segment, zonder diabetes. Hij was 10 kilo lichter, volledig zonder medicatie en had geen bewijs van enige schade aan zijn nieren, bloedvaten, het zenuwstelsel of de ogen als gevolg van zijn suikerziekte. Alles was – inclusief zijn seksleven – teruggedraaid en zijn bloedvaten waren zelfs gezonder, bewezen door de halsslagader echografie en de functie van het endotheel en een verminderde waarde van zijn vasculaire ontsteking. In zijn eigen woorden: “Ik voel me beter dan toen ik 30 jaar was!”

Had Richard geen proactieve aanpak gevolgd en was hij verder gegaan met zijn op verzekering gebaseerde/ziekte-gerichte medische zorg dan zou zijn verhaal een heel ander einde hebben gehad; een slecht gecontroleerde bloedsuikerspiegel, verhoogd lichaamsvet, grotere kans voor een verkorte levensduur met de volle impact van diabetes in de komende 5 tot 10 jaar, met inbegrip van impotentie, potentiële blindheid, vasculaire complicaties, potentiële amputaties, nierfalen of een hartaanval of beroerte.

Ik kan de fout niet neerleggen bij zijn huisarts omdat deze de standaardaanpak “behandeling van de ziekte als deze er is” volgt. Artsen worden betaald om ziekten te behandelen en niet om ze te voorkomen. De verzekeringssector beloont je arts niet voor het proactief zijn in het voorkomen van ziekten. Sterker nog je arts zal worden bestraft als hij of zij testen bestelt die geen verband houden met een diagnose van de ziekte.